Oko\u0142o sz\u00f3stego, si\u00f3dmego roku \u017cycia powraca\u0142 w moich rysunkach wci\u0105\u017c na nowo obraz doro\u017cki z nastawion\u0105 bud\u0105, p\u0142on\u0105cymi latarniami, wyje\u017cd\u017caj\u0105cej z nocnego lasu. Obraz ten nale\u017cy do \u017celaznego kapita\u0142u mojej fantazji, jest on jakim\u015b punktem w\u0119z\u0142owym wielu uchodz\u0105cych w g\u0142\u0105b szereg\u00f3w.<\/em><\/p><\/blockquote>\n A jak ju\u017c publiczno\u015b\u0107 doro\u017cki obejrzy, to niech potem \u0142askawie rzuci okiem na obraz \u201eZ\u0142odzieje\u201d Wojciecha Weissa, popatrzy na p\u0142ochliwe cienie, p\u0142on\u0105ce latarnie, kubistycznie potasowan\u0105 przestrze\u0144\u2026 i niech por\u00f3wna jedno z drugim, a wnioski sam wyci\u0105gnie. <\/p>\n [Bruno Schulz, Doro\u017cka p\u0119dz\u0105ca noc\u0105 przez miasto<\/em>, ok. 1933, o\u0142\u00f3wek na papierze, kolekcja Muzeum Literatury w Warszawie <\/span><\/p>\n [W.Weiss, Z\u0142odzieje<\/em>, 1916, ol. p\u0142., kolekcja prywatna]<\/span><\/p>\n Teraz z innej beczki. Parlament Ukrainy przyj\u0105\u0142 uchwa\u0142\u0119 w sprawie uczczenia 120. rocznicy urodzin i 70. rocznicy \u015bmierci Brunona Schulza. Po naszej stronie odzywaj\u0105 si\u0119 g\u0142osy, \u017ce jest podobnie jak z Czes\u0142awem Mi\u0142oszem, gdy ockn\u0119li\u015bmy si\u0119 po tym jak parlament litewski og\u0142osi\u0142 rok poety. Jednak nasi parlamentarzy\u015bci, zupe\u0142nie jak Schulz, wiedz\u0105 \u017ce \u201ezwyk\u0142e fakty uszeregowane s\u0105 w czasie, nanizane na jego ci\u0105g jak na nitk\u0119. Tam maj\u0105 swoje antecedensy i swoje konsekwencje, kt\u00f3re t\u0142ocz\u0105 si\u0119 ciasno, nast\u0119puj\u0105 sobie na pi\u0119ty bez przerwy i bez luki. Ma to swoje znaczenie i dla narracji, kt\u00f3rej dusz\u0105 jest ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 i sukcesja. C\u00f3\u017c jednak zrobi\u0107 ze zdarzeniami, kt\u00f3re nie maj\u0105 swego w\u0142asnego miejsca w czasie, ze zdarzeniami, kt\u00f3re przysz\u0142y za p\u00f3\u017ano, gdy ju\u017c ca\u0142y czas by\u0142 rozdany, rozdzielony, rozebrany, i teraz zosta\u0142y niejako na lodzie, nie zaszeregowane, zawieszone w powietrzu, bezdomne i b\u0142\u0119dne?<\/em><\/p>\n Tak wiec nikt niczego nie przegapi\u0142. Rok Schulza zostanie og\u0142oszony w rocznic\u0119 \u015bmierci pisarza czyli w listopadzie 2012 roku. W\u00f3wczas zg\u0142oszone zostan\u0105 powa\u017cne i przemy\u015blane projekty wystawiennicze oraz edytorskie, kt\u00f3re, zgodnie z rutyn\u0105, realizowane b\u0119d\u0105 przez kolejne dwa lata – do ko\u0144ca roku 2014. Za\u015b w roku 2015 odb\u0119d\u0105 si\u0119 uroczyste obchody rocznicowe. Jednocze\u015bnie parlamentarzy\u015bci, kt\u00f3rzy maj\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce obie rocznice \u201enie maj\u0105 swego w\u0142asnego miejsca w czasie, i \u017ce s\u0105 zdarzeniami, kt\u00f3re przysz\u0142y za p\u00f3\u017ano, gdy ju\u017c ca\u0142y czas by\u0142 rozdany, rozdzielony, rozebrany\u2026\u201d<\/em>, zorganizuj\u0105 produkcj\u0119 i sprzeda\u017c bilet\u00f3w z a\u017ciota\u017cem na czas. W\u00f3wczas rok 2015 b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 by\u0107 traktowany jak rok 2012. I c\u00f3\u017c w tym dziwnego? <\/p>\n Ale mo\u017cna te\u017c robi\u0107 swoje. Muzeum Tatrza\u0144skie w Zakopanem 12 maja otwiera wystaw\u0119 \u201ePorozmawiajmy o kobietach. Schulz, Gombrowicz, Witkacy i inni\u201d. W ten projekt zaanga\u017cowane jest r\u00f3wnie\u017c warszawskie Muzeum Literatury. Wystaw\u0119 rozpoczyna s\u0142ynny sp\u00f3r Schulza i Gombrowicza o doktorow\u0105 z Wilczej. A dalej ba\u0142wochwalcze gesty Schulza, tym razem sk\u0142adane r\u00f3wnie\u017c uczennicy szko\u0142y baletowej Rity Sacchetto, a potem archaiczne damy z p\u0142\u00f3cien Jana Lebensteina, sufra\u017cystki z obraz\u00f3w Jacka Sroki. A jeszcze dalej coraz ostrzej, coraz ryzykowniej i nie wiadomo czym to si\u0119 to wszystko sko\u0144czy\u2026 <\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/kossowski.muzeumliteratury.pl\/wp-content\/uploads\/2012\/05\/dorozka.jpg\" "\\"dorozka\\"")
<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n